ترس و وحشت مردم هزاره از بازگشت دوباره طالبان

امید جعفری: این گزارش به انگلیسی از آقای امانوئل مربوط به (خبر گزاری فرانسه) می باشد که به تاریخ ۲۰ مارچ ۲۰۱۱ نشر شد. لازم دیدم که آنرا به فارسی ترجمه کنم.

ابراهیم هنوز کابوس وحشت کشتار مردم هزاره توسط طالبان را در خواب می بیند.

یکاولنگ، افغانستان – ابراهیم هنوز کابوس وحشت کشتار مردم هزاره توسط طالبان را در خواب می بیند. فاجعه ای که صبح یازدهم جنوری ۲۰۰۱ طالبان در منطقه ی آنها انجام دادند و او به طور معجزه آسایی موفق به فرار شد.

هنگامی که گروه طالبان یکاولنگ را تصرف کردند، با بی رحمی تمام هزاره ها را قتل عام نمودند. آنها به خون مردم هزاره تشنه بودند.

ابراهیم حالا که ۳۲ دارد یک هزاره است. چهره ی فرسوده ی او، او را ۱۰ سال پیرتر از سن کنونی اش نشان می دهد. دستمال پارچه ای سفیدی را بر سر پیچانده است. جاکت قهوه ای، جرسی خاکستری رنگ و لباس کوتاه سیاه به تن دارد. ابراهیم گفت: طالبان ما را در دو صف ایستاده نمودند و یکی یکی به سوی ما تیر اندازی می کردند و می کشتند. من نتوانستم بیاستم، بیهوش شدم.

در آن روزها سازمان ملل و سازمانهای حقوق بشری از کشته شدن ۳۵۰ تن هزاره توسط گروه طالبان خبر دادند.

ابراهیم با یک فرد مجروح دیگر از آن روز به بعد، بیش از ۹ ماه و تا زمان سقوط طالبان، در کوههای اطراف منطقه شان پنهان شده بودند.

حالا ده سال بعد از آن فاجعه، بامیان اولین ولایتی خواهد بود که امنیت آن به نیروهای امنیتی افغانستان سپرده خواهد شد. ساکنین بامیان از این ترس و بیم دارند که به محض خارج شدن نیروهای خارجی از این ولایت، راه برای طالبان حیوان صفت به مناطق هزاره نشین باز خواهد شد. مردم هزاره با بیشترین جمعیت در مرکز افغانستان، اولین هدف طالبان پشتون می باشد.

دو خانم هزاره بر سر مزار شهدای یکاولنگ

گروه طالبان در سال ۲۰۰۱ مجسمه های تاریخی بودای بامیان را منهدم کردند و جنایاتی زیادی را بر مردم هزاره انجام دادند و از این عملکردشان بسیار لذت می بردند. در غرب کابل حتی پیرمردان هزاره را سر بریدند.

در ذهن مردم هزاره این وجود دارد که طالبان به محض خروج ناتو، به مناطق هزاره نشین بر گردند. ضیاء از روستای کوشکک می گوید: طالبان بد ترین موجود روی زمین هستند. مدت ۱۰ سال گوش ما آرام بود اما حالا ما از بازگشت آنها می ترسیم. افضل یکی دیگر از ساکنین این روستا گفت: طالبان مثل جانوران وحشی هستند و حتی بد تر از آنها.

با این حال کرزی روز دوشنبه ۲۱ مارچ اعلام خواهد کرد که در کدام ولایت در قدم نخست انتقال قدرت از نیروهای خارجی به نیروهای امنیتی افغانستان صورت می گیرد.

مزار شهدای یکاولنگ

نصرالله واعظی، یکی از روحانیون مرکز بامیان گفت که طالبان در ولایت بامیان فعال نیستند چون هیچکس از آنها حمایت نمی کند . اما روی هم رفته اگر نیروهای ناتو افغانستان را ترک کنند ممکن است طالبان بر بامیان و اطراف آن تسلط پیدا کنند و همانند سال ۲۰۰۱ دوباره مردم هزاره را قتل عام کنند.

آصف ۳۰ ساله که در سال ۲۰۰۱ در مقابل طالبان می جنگید، گفت: به محض خروج نیروهای ناتو از افغانستان، طالبان در ظرف یک هفته اینجا خواهند آمد.

حاجی قاسم کاظمی معاون والی بامیان گفت: ما می خواهیم که ناتو در افغانستان باقی بماند. مردم هزاره صلح می خواهند اما اگر طالبان یا القاعده بخواهند مزاحمت و اختشاش ایجاد کنند، بر علیه طالبان مبارزه خواهند کرد.

قومندان علی ظفر که فعلا صاحب یک هتل است، گفت که ما برای هر گونه خطر و حمله ی طالبان آماده ایم

Advertisements

سال نو مبارک

سال نو ۱۳۹۰ را به همه ی شما عزیزان تبریک می گویم. شاد، موفق و پیروز باشید.

دسته‌ها:فرهنگی

استاد محمد محقق: کاروان آزادی ، عدالت و برابری همچنان در حرکت است بشتابید با وحدت و یکدلی این روند خروشان را حمایت کنید

دسته‌ها:رهبر و مردم, عکس

ویدیویی مستند: بامیان در سال ۱۹۳۸

این ویدیو کلیپ رنگی، تصویر بامیان و مجسمه های بودا در مسیر گرم تجارتی جاده ابریشم در سال ۱۹۳۸ میلادی یعنی ۷۲ سال قبل را نشان می دهد که توسط شرکت Esso تولید و کمپانی Modern Talking Picture Service آن را توزیع و پخش نمود. بودای بامیان در سال ۲۰۰۱ توسط گروه طالبان تخریب شد.

وبسایت مردم هزاره یا هزاره پی پل در ایران فیلتر شد

از سه روز بدین سو، وبسایت مردم هزاره که به زبانهای فارسی و انگلیسی فعالیت دارد، در ایران فیلتر شده است. این سایت شاید اولین و فعالترین وبسایت مربوط به مردم هزاره است که در بخشهای خبری، مهاجرت و پناهندگی، فرهنگی هنری و ورزشی در میان هزاره ها فعالیت گسترده دارد که حالا بعد از ۷ ماه از آغاز، هزاران مخاطب در داخل افغانستان و کشورهای خارجی دارد. این وبسایت نه تنها در میان خود هزاره ها بلکه در میان خارجی ها و نهاد های مدنی طرفداران زیادی پیدا کرده است.

وبسایت مردم هزاره، ۷ ماه پیش شروع به فعالیت نمود و هم اکنون هزاران مخاطب در داخل افغانستان و کشورهای خارجی دارد.

حالا سوال اینجاست که چرا این سایت در ایران فیلتر شد ؟

بر همگان واضح و روشن است که حکومت ایران قوانین مهاجرت را به شدت نقض می کند. مهاجرین افغانستانی در ایران از مزایای حقوقی شان بر خوردار نیستند و به دید یک انسان به آنها نگاه نمی شود. لت و کوب، اخراج اجباری و حتی کشتن مهاجرین به دست مامورین انتظامی هر از چند گاهی از رسانه ها به نشر می رسد. رسانه های که دست به چنین اقدامی می زنند و این گونه خبر ها را نشر می کنند از طرف دولت ایران تعقیب و چنین وبسایت های را هک می کنند.

دسته‌ها:فرهنگی

از شانزدهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری و یارانش در شهر لندن تجلیل به عمل آمد

از شانزدهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد مزاری و یارانش روز یکشنبه ۱۳ مارچ، با حضور گسترده مردم، شخصیتهای علمی، فرهنگی و اجتماعی در شهر لندن تجلیل به عمل آمد.

مراسم با تلاوت قران مجید توسط آقای صالحی آغاز شد. سپس آقای بیدار فیاض دو قطعه شعر زیبایی را در وصف رهبر شهید سرودند و بعد از آن پیام خانواده رهبر شهید استاد مزاری توسط روح الله یعقوبی خوانده شد.

لیاقت علی هزاره اولین سخنران این مراسم بود. او ضمن تسلیت به مناسبت شانزدهمین سالگرد بابه ی شهید بر وجود سازمانها و انجمن های فعال در جامعه هزاره تاکید کرد و ارتباط میان این انجمن ها با انجمن های اقوام مختلف را یک چیز ضروری دانست.

خواهر نیلاب فولاد قطعه شعر زیبا و پر محتوایی را در وصف رهبر شهید سرود و بعد حاجی مرزوق علی با خواندن بعضی از پیامها و دیدگاه های استاد مزاری شهید، بر وحدت، برادری و برابری میان کل اقوام تاکید نمود.

خواهر لطیفه حسینی در مقاله ی خویش به زبان انگلیسی از استاد مزاری به عنوان یک قهرمان و رهبر عدالتخواه یاد کرد که به حقوق انسانها احترام و به دوستی و برادری میان اقوام مختلف تاکید می ورزیدند.

در این مراسم همچنین پیام سلطان علی کشتمند توسط رحیم نعیم خوانده شد. در این پیام آمده بود: مزاری نه تنها برای قوم خویش بلکه برای همه ی ملیتها و اقوام ساکن در افغانستان فکر می کرد و می گفت که نباید اقوام به حاشیه رانده شوند. کشتمند در این پیام بر نزدیکی همه ی اقوام افغانستان در کنارهم تاکید کرد.

یاسین رسولی پژوهشگر مسایل سیاسی نیز در مقاله ای خویش وضع کنونی افغانستان را بهتر از گذشته توصیف کرد. او به افغانستانی به سوی دمکراتیک رفتن، رشد قابل توجه جوانان هزاره در عرصه های علمی و فرهنگی، علاقه بیش از حد دختران هزاره به درس و پیوستن به اردوی ملی اشاره کرد و گفت که ده سال برای تغییر اجتماعی زمان زیادی نیست و در دهه ی پیش و رو باید روی تغییر ذهنیت ها کار صورت بگیرد. آقای رسولی افزود که گذشته را اگر نمی توانیم فراموش کنیم حد اقل می توانیم از آن بگذریم. همچنان تغییر مثبت در جامعه صورت بگیرد و به نسل جوان فرصت داده شود تا وارد عرصه های سیاسی، اجتماعی گردند.

در ادامه آقای شریف سعیدی شاعر توانمند کشور، از خاطرات خود با شهید ابوذر غزنوی و اخلاصی برای حاضرین بیان نموده و از شجاعت، فریاد، اخلاص، هوشمندی و صداقت یاران بابه ای شهید تمجید و توصیف کرد. او به ساده زیستی استاد شهید مزاری اشاره نمود و افزود که بابه مزاری به حقوق زنان احترام و به آزادی بیان ارج می گذاشت و به مسایل فرهنگی توجه خاص داشت.

وحیدالله سخی زاده از دیگر سخنرانان این مراسم بود که روی موضوع افغانیزه شدن سیاست در افغانستان صحبت نموده گفت: دیدگاههای استاد مزاری می تواند الگوی خوبی باشد برای افغانیزه شدن سیاست در افغانستان. شعارهای مزاری بر اساس واقعیتهای تلخ افغانستان بود و نشأت گرفته از کشور های خارجی نبود. امروز هم اگر ما بخواهیم به سوی افغانیزه شدن سیا ست در افغانستان حرکت کنیم باید حرکت ها و اصلاحات سیاسی با اندیشه های جوانان ما صورت بگیرد، چیزی که استاد مزاری در آن زمان می خواست.

در ادامه مریم عطایی مقاله اش را برای حاضرین خواند و به تعقیب آن فرهاد هجران آهنگ غمگینی را عنوانی «در جاده ای پر خطر رهبر گم کرده ایم» اجراء نمود و بعد فیلمی از سخنان رهبر شهید به نمایش گذاشته شد.

حمزه واعظی نویسنده و پژوهشگر مسایل سیاسی افغانستان ضمن ابراز تسلیت شانزدهمین سالگرد رهبر شهید، بر تغییر ذهنی نسبت به پدیده ی حکومت، افزایش بینش جمعی توسط رسانه ها و اطلاعات عمومی، نحوه ی بینش خبرگان، فرهنگ مشترک ملی و تعریف مشترک از منافع ملی اشاره نمود و افزود که چهره های از نسل نو باید ظهور نما شوند و همچنین به خورده فرهنگهای قومی احترام و تأمل صورت بگیرد.

در بخش میزگرد و گفتگوی مراسم، روی مسایل جایگاه قومیت در حکومت فعلی و اینکه چگونه می توانیم به سوی ملی شدن حرکت کنیم بحث شد. میزبان برنامه گفتگو داکتر شاران بود و میهمانان برنامه حمزه واعظی، داوود ناجی، پروفیسور لعلزاد و محیب مدثر بودند.

داوود ناجی گفت: اگر آینده افغانستان با میکانیزم های کهنه پیش برود ما شاهد هیچگونه پیشرفت و تحولی در افغانستان نخواهیم بود . به عقیده ای او نهادهای که دولت را شفاف می سازد مثل لوی جرگه، شوراهای ولایتی و کمیته مستقل نظارت بر انتخابات، باید تقویت گردند و به آنها صلاحیت اجرایی داده شود.

پروفیسور لعلزاد حکومت فعلی را منحصر به قوم خاص دانست و افزود: امروز تنها یک قوم بر دیگران حکومت می کند که حتی با زور می خواهد زمینهای دیگر اقوام را تصاحب کند در حالیکه هیچ قومی در افغانستان بیش از ۳۰% از جمعیت کل را ندارد و در حال حاضر مشارکت ملی وجود ندارد. در آخر او تاکید کرد تا معیارهای شایستگی و ضابطه ای به وجود نیاید، مسایل حزبی، قومی و مذهبی وجود خواهد داشت.

محیب مدثر نیز به نقض حقوق دیگر اقوام توسط دولت فعلی اشاره کرد و گفت: اگر اوضاع به همین روند پیش برود اقوام غیر پشتون هیچگاه به قدرت رهبری نمی رسند. مدثر تنها راه برون رفت از این معضل را به رسمیت شناختن حقوق شهروندی دانست.

در آخر حمزه واعظی گفت که باید پدیده ی شهروندی در نظام به وجود بیاید و همه ی اقوام به سمت این پدیده حرکت کنند.

آقای حمزه واعظی در حال سخنرانی

خواهر نیلاب فولاد در حال سرودن شعر زیبا و پر محتوایش

حاضرین در مجلس

روح الله یعقوبی در حال خواندن پیام خانواده رهبر شهید

آقایان حمزه واعظی و شریف سعیدی در میان حاضرین

رحیم نعیم در حال خواندن پیام سلطانعلی کشتمند

حاضرین در مجلس

لیاقت علی هزاره در حال سخنرانی

مریم عطایی در حال خواندن مقاله

آقای شریف سعیدی در حال سخنرانی

آقای شریف سعیدی در حال سخنرانی

آقای وحید سخی در حال سخنرانی

حاضرین در مراسم

حاجی مرزوق علی در حال سخنرانی

آقایان حمزه واعظی، داوود ناجی، شاران، پروفیسور لعلزاد و محیب مدثر در حال بحث گفتگو

حاضرین در مراسم

فرهاد هجران در حال اجرای آهنگ (در جاده ای پر از خطر رهبر گم کرده ایم)

داوود ناجی و داکتر شاران در میزگرد

حاضرین در مراسم

بیدار فیاض در حال سرودن شعر بسیار زیبایش

حاضرین در مراسم

عکس ها از عبد الخالق علیزاده عکاس و نقاش

ویدیو از محمد خان حسینی، فیلمبردار

تشکر از زحمات و تلاشهای زیاد هر دو دوست عزیز، خالق علیزاده و محمد خان حسینی که در بخش گزارشهای تصویری ما را یاری می رسانند.

در سوگ بابه ای شهیدم

دوستان امروز سرگم كرده ام – رهبر پير و پدر گم كرده ام

استاد شهيد عبدالعلي مزاري؛ در لحظه شهادت به پيشواز چهل و هشتمين بهار عمر شريف و شکوفايش، رنجيده از اغيار زشتخوي زمين، وصل دلدار زيبا رو و پر هياهوي آسمان را برگزيد و با شهادتي که آرزوي دل و زيبندهء روح و شايستهء شخصيت شکوهمند وارجمندش بود، رخشان و خون فشان به خدا پيوست و همچون آفتاب، در افقهاي بلند شهادت، کسوف خون گزيد و مصداق: \»رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه\» گشت و به آرزوي ديرينه اش رسيد.

بابه مزاری با شهادتي که آرزوي دل و زيبندهء روح و شايستهء شخصيت شکوهمند و ارجمندش بود، رخشان و خون فشان به خدا پيوست.

از آنجايي كه مزاري جان خود را وقف آرمانهاي ملّي و هموطنان خود نموده بود، همواره تلاش مي نمود تا مصيبت را از مردم دور نگه دارد. سر انجام در همين راستا، جهت مذاکره با جنايتکاران طالب که آنروزها در هيئت ملا يک با قرآن خدا به سراغ خلق خدا پيش مي آمدند، با انگشت شماري از ياران و فرماندهان روزهاي خطر و ضررش همچون شهيد ابوذر غزنوي، ابراهيمي بهسودي، سيد علي علوي مزاري، جان محمد ترکمني، و… رهسپار چهار آسياب شد که طالبان تروريست فرصت طلب، بر خلاف رسم انسانيت و فرهنگ ديرينه و پر پيشنهء افغانيت؛ با اشاره باداران برون مرزي خويش، او وياران باوفايش را به اسارت گرفتند و در ۲۲ حوت ۱۳۷۳ در بد ترين شکنجه ها، وحشيانه و عجولانه به شهادت رساندند و آنگاه با هراس از عواقب آن، براي توجيه روسياهي اين عمل ننگين و شرم آور، پيکرهاي پاک و پاره پارهء آنها را در هليکوپتري گذاشتند و در نزديکي هاي غزني با صحنه سازي و فريبکاري، بر زمين خواباندند وشهيد مزاري و يارانش را به درگيري در درون هليکوپتر، متهم کردند.

در فراق آن رهبر شهید همه بر سر و سینه می زدند و ناله می کردند.

پيكر پاك و پر غرور پامير جهاد و مقاومت ميهن كه در کمينگاه حيله و نيرنگ غداران و تبهکاران، با دست و پاي بسته تيرباران شد، در طولاني ترين تشييع تاريخ، از غزني تا بهسود، تا باميان و تا يکاولنگ، صدها کيلومتر، روي دوش مردم داغدار و عزادارش، قريه به قريه از دل درياي بهمن و برف، در شطي از ماتم و الم، پياده حمل شد و از آنجا به بلخ انتقال يافت و سرانجام به تاريخ ۷ / ۱ / ۱۳۷۴ بعد از چهارده روز از شهادتش، در دنيايي از اشک و اندوه، با حضور ده ها هزار انسان حق طلب و عدالتخواه جهان، در شهر مزار شريف، آغشته با عطر خون و شکفته در ستاره هاي زخم، در سينهء چاک وطن و ميهن محبوبش، دفن شد تا در خاک آن تجزيه شود، با سبزه و گياه درآميزد، سرخگل گردد و بهار ذهن و زندگي مردمش را از عطر عشق، از شعر غرور و از شکوه آزادي سرشار کند و با آب و آيينه و آفتاب الفت و آشنايي ببخشد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: